Ног азы фæстæ фыццаг сабаты ног мæрдджынтæ райсом раджы сæ кæрты дуармæ арт скæнынц. Сыхæгтæй чи куыд раздæр сысты, афтæ арты цурмæ бацæуы. Артмæ сугтæ чи бахæссы, ахæмтæ дæр вæййы, уый мардæн удыбæстæ уыдзæн, зæгъгæ. Хистæр, арты цур чи уа, уыдонæн раарфæ кæны, абонæй фæстæмæ ацы кæрты дуармæ бирæ азты ахæм арт куыд нæуал фенæм, Хуыцау уый саккаг кæнæд, зиан рухсаг уæд, йæ зынджы хай макæд ахуыссæд, зæгъгæ. 
Аходæнафон куы свæййы, уæд мæрдджынтæ, цы хæрд æмæ нозт сцæттæ кодтой, уыдон рахæссынц, хистæр сæ ныххæлар кæны, æмæ дзы саходынц. 
Æртгæнæнты бæрæгбон амоны уый, æмæ ралæууыд тъæнджы мæй: уыдзæни уазал рæстæджытæ æмæ, хæдзарæй цы бинойнаг фæхъуыд, уый макæд суазал уæд, мæнæ йæ арты хай, æмæ, йæ алыварс чи ис, уыдоны куыд тавы, уыдоны куыд хъарм кæны, уый дæр афтæ тавæд, афтæ хъарм кæнæд. 

В первую субботу после Нового года рано утром семьи, потерявшие в течение года близких, разжигают перед домом костры. Соседи подходят к костру, бросают в него принесенные с собой поленья, говорят покойнику «рухсаг», высказывают пожелание, чтобы отныне долгие годы перед этим домом не разжигали таких костров. 
Часов в 9-10 у костра накрывается небольшой поминальный стол. Прежде чем отведать приготовленные яства, их посвящают покойному. 
Смысл праздника Артгананта заключается в том, что наступил самый холодный месяц зимы, и ушедший в мир иной должен получить свою долю тепла; костер, разожженный в память о нем, должен греть его так же, как греет собравшихся вокруг него.