Тутыр ахæм ахъаззаг, ахæм ахсджиаг бардуаг у, æмæ йæм ирон адæм куывтой тынг арæх. Сæрмагондæй йæ номыл алы аз дæр кодтой дыууæ куывды – уалдзæджы æмæ Фæззæджы, Майрæмыкуадзæнæй-иу фондз къуырийы куы рацыд, уæд. Уыцы бæрæгбон хуыдтой Фæззæджы Тутыр, Тутыры æхсæв, Тутыры хæргæкъуыри (кæс Тутыр). 
Бæрæгбонмæ-иу бахсыстой бæгæны, рауагътой арахъ. Нывондагæн æвзæрстой цæу кæнæ сæгъ. Хуыдтой йæ Тутыры цæу. Кусарт кодтой, цалынмæ ма-иу рухс уыд, уæдмæ. Бинонты хистæр-иу скуывта Тутырмæ, цæмæй сын сæ фос бирæгътæй хъахъхъæна, сæ нымæц ма фæкъаддæр уа, фæлæ фылдæрæй-фылдæр кæна. 
Тутыры кувинæгтæй искæйы бинонтæн нæ лæвæрдтой. Цыд ахæм ныхас, зæгъгæ, йæ кувинæгтæй æндæр бинонтæн чи радта, уыдонæн бирæгъ сæ фосæй æнæ ахæсгæ нæ фæуыдзæн. 

Фæззæджы Тутыр (Осенний Тутыр) – одно из излюбленных осетинами божеств, которому они поклонялись очень часто. Кувд в честь Тутыра устраивали два раза в год – весной и осенью, через пять недель после Майрамыкуадзана. Этот праздник называли «Осенний Тутыр», «Ночь Тугыра», «Съестная неделя Тутыра». 
К празднику варили пиво, готовили араку, закалывали козла, которого называли «козел Тутыра». Сделать это надо было обязательно засветло. Глава семьи возносил молитву Тутыру, прося увеличить поголовье скота и уберечь его от волков. 
Яствами, приготовленными на праздник Тутыра, нельзя было угощать посторонних. Существовало поверье, что в противном случае волк обязательно задерет кого-нибудь из стада.